مجید مجیدی در دیدار هنرمندان با رهبری: آقا من حالم خوب نیست. ما كجا می‌رویم؟ چه بلایی دارد سر ما می‌آید

در حالیکه تعدادی از هنرمندان برجسته در مراسم روز سه شنبه دیدار هنرمندان با رهبری حضور نداشتند، مجید مجیدی كارگردان برجسته‌ی سینما، با حضور در این مراسم در سخنان خود از شرایط فعلی بشدت انتقاد کرد و گفت "انگار كه جنگ واقعی الآن است؛ یعنی جنگی كه در آن خشونت است و جنگی كه در آن كینه است، الآن دارد اتفاق می‌افتد." متن کامل اظهارات مجید مجیدی به نقل از سایت آیت الله خامنه ای:

سخنرانی مجید مجیدی در دیدار با رهبری

من امروز تبركاً این جا آمدم و به‌عنوان مهمان این‌جا حضور پیدا كردم. من به‌هرحال توفیق حضور در كارهای دفاع مقدس را از نزدیك نداشتم و دورادور در سایه‌ی دوستان عزیز فیلم‌ساز خودم بودم. ولی طعم روزهای زیبای دوران دفاع مقدس، همه‌ی ما را دلتنگ می‌كند. حالِ آن روزها ما را - خود من را- دچار یك افسردگی می‌كند كه بر ما چه گذشته؟ امروز بر ما چه می‌گذرد؟ دورانی كه پر از شور و شعف و مردانگی بود. دورانی كه كسی زور نمی‌زد، تلاش نمی‌كرد كه در صف اول باشد، همه برای صف آخر بودن تلاش می‌كردند. كسی تلاش كه نامش در تیتر اول بماند همه تلاش می‌كردند كه در تیترهای آخر بمانند. همه تلاش می‌كردند كه مخفیانه كاری را بكنند. شبانه، نیمه‌شب بلند شوند كه كسی آن‌ها را نبیند كه كفش‌ها را واكس می‌زدند و كفش‌ها را جُفت می‌كردند و بسیاری از چیزهای زیادی كه خودِ عزیزان خاطرات آن را به زیبایی دیدند و شنیدند.

مردم عزیزی كه نداشته‌های خودشان را تقسیم می‌كردند. یادم هست كه همه‌ی شما به‌هرحال شاهد بودید و شنیدید. پیرزنی را یك‌بار در تلوویزیون دیدم؛ دو تا تخم‌مرغش را آورده بود و می‌گفت كه این‌ها تمام داشته‌های من است. به‌راستی چه شده است! امروز آن روزهای زیبا كه من فكر می‌كنم كه اسمش را به جای جنگ دفاع مقدس، یعنی عنوان جنگ را برداریم، اسمش را بگذاریم "رؤیاهای سرزمین من، سرزمین ایران" رؤیاهایی كه شاید هیچ‌وقت تكرار نشود. انگار كه جنگ واقعی الآن است؛ یعنی جنگی كه در آن خشونت است و جنگی كه در آن كینه است، الآن دارد اتفاق می‌افتد.

آن موقع ما در یك رویای بسیار زیبایی به‌سر می‌بردیم كه پر از زیبایی بود، پر از طراوت بود، كسی، كسی را متهم نمی‌كرد، كسی به كسی تهمت نمی‌زد، كسی تلاش نمی‌كرد كه بیاید نفر اول بایستد. همدیگر را متهم نمی‌كردیم. چه بلایی به سر ما آمده، چه شده، ما امروز كجا ایستادیم؟ چرا این جور است؟ آقا ما همه دلتنگیم، آقا همه دلمان به تنگ آمده. آقا من حالم خوب نیست آقا. ما كجا می‌رویم؟ چرا به همچنین روزی افتادیم. چه كار می‌كنیم، همه‌چیز را داریم قطعه قطعه می‌كنیم، داریم تكه‌تكه می‌كنیم. پس آن رشادت‌ها و ازخودگذشتگی‌ها و آن ایثار‌ها كجا رفته؟ كجا رفته كه ما هروقت پیروز میدان هستیم، سرمان را پایین بیاوریم و بگوییم ما پیروز نیستیم. مثل درختی كه بار بیشتری دارد، سرش را پایین‌تر می‌آورد. غرور ما را گرفته. فكر می‌كنیم از خودمان چیزی داریم. از خودمان چیزی نداریم. ما هرچه داریم متعلق به همین شهداست كه ما الآن این‌جا ایستادیم.

هرچه داریم متعلق به همه‌ی این عزیزان بود كه پایمردی كردند و برخاستند كه ما امروز ما داریم در عرصه‌های مختلف قدم می‌زنیم. چه شده، چه باوری داریم ما؟ به كجا رفتیم كه ما مدعی همه‌چیز شدیم. چرا مدعی همه‌چیز شدیم؟ آن دلاور‌مردانی كه بی‌نام ماندند و تا امروز هم بی‌نام ماندند، قهرمان‌های واقعی ما آن‌ها هستند. نه آن‌هایی امروز تحت هر عناوینی كه به آن بدهیم، ادعا می‌كنند. ببخشید حالم خوب نیست آقا. خیلی از فیلم‌سازها می‌خواستند امروز بیایند كه نیامدند. دلیل نیامدنشان نه بی‌حرمتی باشد، گفتند حالمان بد است. بیاییم آن‌جا بنشینیم كه چه؟ ما می‌خواهیم آقا را در فرصتی مناسب ببینیم و درد دل كنیم. حرف‌هایمان را با آقا بزنیم. بگوییم آقا حالمان بد است. بگوییم چه بلایی دارد سر ما می‌آید. همه‌چیزمان دارد از دست می‌رود. داشته و نداشته‌هامان دارد از بین می‌رود. كجا رفته آن باورها و اعتقادات و ایثارها و ازجان گذشتگی‌ها؟ چرا همه همدیگر را متهم می كنیم؟ تلاش نمی‌كنیم تا فضا را به یك فضای روشنی و زیبایی ببریم. هیچ‌كس حاضر نیست از حقی بگذرد؛ همه‌چیز یك‌طرفه است.

آقا اگر اجازه بدهید، می‌خواهم جسارتاً بگویم كه تلویزیون حق ندارد تصویر من را پخش كند. نه الآن بلكه هیچ‌وقت دیگر راضی نیستم كه تلویزیون تصویر من را پخش كند. تلویزیونی كه مجید مجیدی را در لیست سیاه خودش می‌برد، نه این‌كه من كسی باشم. من هرچه دارم از انقلاب دارم و از خون شهدا دارم. هرچه كه دارم. چیزی كه ندارم، هیچ ادعایی هم ندارم. ولی كار به كجا می‌كشد. و اگر درایت شما و تدبیر خردمندانه‌ی شما نبود، قطعاً این كار را می‌كردم. خودم آن لیست را با چشم خودم دیدم، بعد هم در جراید آمد.

ما داریم به كجا می‌رویم. من الآن راضی نیستم. من از همین‌جا می‌گویم كه تلویزیون حق ندارد بعد از این لااقل در مدیریت جدید، هیچ تصویری از من پخش بكند. برای این‌كه این بی‌حرمتی است. ما این بی‌حرمتی‌ها برای چه می‌كنیم؟ چرا به همین راحتی همه را داریم آزرده می‌كنیم. برگردیم به اصلمان. اصل ما كجاست؟ اصل ما انقلاب بوده، اصل ما جنگ بوده. همه‌ی آن ضررهایی كه داریم می‌دهیم برای این است كه ما این اصل را فراموش كردیم.

ما زنده نكردیم دوران انقلاب را. ما نتوانستیم آن ارزش‌های انقلاب را زنده كنیم. یك رُمان اساسی در حوزه‌ی زمان انقلاب نتوانستیم - خودم را متهم می‌كنم، نمی‌خواهم به همه و مسؤولین بگویم- همه‌ی ما مقصر بودیم. در حوزه‌ی سینما و در حوزه‌های مختلف مخصوصاً در زمینه‌های انقلاب و دفاع مقدس كه آقای فراستی بخش‌هایی از آن را فرمودند در بحث مخاطب و غیره. آن‌ها به‌عنوان ذخایر، به‌عنوان سوخت ذخیره‌ی ما كه باید می‌آمدند و پشتیبانی ما قرار می‌گرفتند كه نسل‌های ما را هدایت می‌كردند كه ما امروز به این وضع نمی‌افتادیم. ما در این مدت هرچه خوردیم، از جیب خوردیم. معلوم است كه جامعه‌ی ما به این‌چنین وضعی می‌رسد، به همچنین وضع نامتعادلی می‌رسد كه بی‌اخاقی و بی‌اخلاق در جامع وارد می‌شود و همه‌چیز مجاز می‌شود.

خدای نكرده فضای دروغ، اتهام همه‌چیز مجاز می‌شود. من خدمت حضرت‌عالی گفتم كه فیلمی كه من ساخته بودم، سه بار تكذیب كردم كه خانمی كه در فیلم من بازی كرده هنرپیشه نیست. اما آن‌ها گفتند كه هنرپیشه است. سه بار تكذیب كردم ولی دوباره در رسانه‌های رسمی گفتند كه از هنرپیشه استفاده كرده. من به‌عنوان یك چیز كوچك عرض می‌كنم. البته دروغ كوچك و بزرگ ندارد. منتهی میخواهم عرض كنم كه ما برای چه به این‌جا رسیدیم؟ برای این‌كه تهی شدیم، خالی شدیم. برای این‌كه از معنویت خالی شدیم. برای این‌كه از آن ریشه‌های خومان جدا شدیم. چه آن ریشه‌هایی كه متعلق به ساحت مقدس ائمه‌ی اطهار است كه به هرحال ما معتقدیم كه این كشور متعلق به آقا امام زمان است. روز به روز از آن ارزش‌ها و از آن معنویت متأسفانه فاصله‌هایی را گرفتیم. و همه‌چیز در حد شعار و سطح آمده. این بزرگ‌ترین آفتی كه گریبان‌گیر جامعه‌ی ماست كه به شعارزدگی محض رسیدیم.

اما ما در آن دوران رؤیایی از این مسائل نداشتیم. همه‌چیز عیان بود و همه‌چیز، آن خلوص و معنویت را داشت. و من امیدوارم كه به لطف پروردگار و با توجه به خون شهدا و عزیزانی كه پشتوانه‌ی این انقلاب بودند، خود مقام معظم رهبری و نفَس پاك مادران شهدا ان‌شاءالله برگردیم به اصل خودمان و به آن باورهای اصیل برگردیم و ان‌شاءالله دوباره ایرانی سربلند داشته باشیم؛ ایرانی سرفراز كه دوباره به آن روزهای پر از امید و نشاط برگردیم. والسلام علیكم و رحمة‌الله