چگونه دختر آمریکایی سرایدار بی خانمان به دانشگاه هاروارد راه پیدا کرد

۱۹ ژوئن ۲۰۱۲

فرهنگ و هنر , اجتماع

بسیاری از آمریکایی ها دیگر کشورشان را سرزمین موقعیتهای طلایی نمیدانند چون معتقدند ثروت در سیستم سرمایه داری حرف اول را میزند اما داستانهایی مانند داستان زندگی "دان لاگینز" (Dawn Loggins) چهره متفاوتی از آمریکا را نشان میدهد. به گزارش (MSNBC) "دان لاگینز" دختر نوجوانی است که بار دیگر ثابت نموده سختی ها و مشکلات زندگی همیشه نمی تواند مانع پیشرفت آدمی باشد بلکه این سختی ها می تواند انسان را برای موفقیت های آینده آماده نماید. این دختر ۱۸ ساله یک داستان هیجان انگیز برای گفتن دارد. تقریباً همه مصیبت های ممکن برای عقب افتادگی و سقوط او پیش آمده است: بی پولی، بی خانمانی و ترک شدن توسط والدین.

والدین "دان" در ایالت کارولینای شمالی، معتاد و فقیر بوده و توانایی پرداخت هزینه های روزمره زندگی و حتی آب و برق را در خیلی از مواقع نداشتند و مدام در حال تغییر محل زندگی از شهری به شهر دیگر بودند و حتی به همین خاطر "دان" مدتی را به دور از آن ها و در کنار مادربزرگش زندگی کرد. به خاطر عدم پرداخت هزینه و قطع آب، امکان استحمام در بسیاری از مواقع برای او وجود نداشت و او به همراه برادرش مجبور بودند برای تامین آب، ۲۰ دقیقه برای رسیدن به یک پارک عمومی و پرکردن ظرف های آب پیاده روی کنند. همچنین به دلیل بی برقی او مجبور بود از نور شمع برای مطالعه استفاده کند. او همچنین مجبور بود یک لباس را بدون وقفه در مدت طولانی برای مدرسه رفتن بپوشد. با توجه به این مشکلات او هیچ وقت نمی توانست از وضعیت ظاهری مناسبی در مدرسه برخوردار شود و بنابراین معمولاً مورد آزار و اذیت و تمسخر همکلاسان خود قرار می گرفت به نحوی که بعد از بازگشت به خانه مدت ها می گریست. به دلیل جابجایی مداوم والدین، او مجبور بود مدرسه اش را نیز به صورت متوالی تغییر دهد. یکبار در کلاس دهم او دو ماه اول کلاس ها را از دست داد و مجبور شد تا در کلاس های آنلاین ثبت نام کند تا عقب افتادگی خود را جبران نماید. نهایتاً والدین نیز او را در حالی که مشغول گذراندن دوره آموزشی تابستانی دور از خانه بود بی خبر ترک نمودند و به ایالت دیگری رفتند.

اما او می گوید همه این بدبختی ها موجب نشد تا او قدمش را سست کند زیرا او دوست نداشت به سونوشت مشابه والدین خود دچار شود. او بسیار تلاش کرد تا با وجود همه مشکلات خوب درس بخواند بطوریکه میانگین نمرات او خوب و رضایتبخش بود. مسوولین و مشاورین مدرسه نیز که سعی و تلاش او را در رسیدن به هدف مشاهده نمودند سعی نمودند تا از روش های مختلف به او کمک نمایند. به عنوان مثال در مدرسه برای او کار ایجاد کردند و او به عنوان سرایدار و نظافتچی در مدرسه مشغول به کار شد و بنابراین او دیگر نگرانی مکان و آب و برق و گرما را نداشت زیرا به صورت دائم در مدرسه ساکن شده بود. در این حالت او توانسته بود بیشتر روی درس خواندن خود متمرکز شود.

نهایتاً او برای اخذ پذیرش از دانشگاه معتبر هاروارد درخواست خود را ارایه داد. او می دانست که این اقدام بسیار پر مخاطره است زیرا شرایط بسیار رقابتی بوده و دانش آموزان زیادی برای ورود به دانشگاه هاروارد تلاش می نمایند. اما به صورت معجزه آسایی او موفق به اخذ پذیرش از دانشگاه هاروارد شد که قطعاً نقطه عطفی در زندگی او خواهد بود.

دان لاگینز

او از پرداخت شهریه معاف شده و علاوه بر تامین خوابگاه می تواند برای تامین هزینه های زندگی در دانشگاه کار کند. پس از پشت سر نهادن همه این مشکلات و آغاز دوره ای که نوید روزهای بسیار بهتر را می دهد توجهات بسیاری از سراسر جهان به او جلب شده و کمک های مالی نیز به او پیشنهاد شده است ولی او می گوید به این کمک ها نیازی ندارد و امیدوار است که بتواند در آینده یک سازمان غیر انتفاعی برای کمک به نوجوانانی که از مشکلات و مصایب مشابهی رنج می برند با استفاده از این کمک ها تاسیس کند. او می گوید که کودکان بسیاری هستند که آینده مطمئنی ندارند و امیدوار است که آن ها از داستان او الهام بگیرند. همچنین او خواهان توجه عمومی به موضوع نوجوانان نیازمند کمک شده است.

پس از انتشار موضوع زندگی "دان لاگینگز" رسانه های عمومی توجه بسیاری به او نشان دادند و اخبار و گزارش هایی در مورد او تهیه کردند که در ادامه بعضی از آن ها مشاهده می شود: