برجام و دلنوشته های نوروزی یک پدر ایرانی سوگوار پسر

۸ آوریل ۲۰۲۲

یک ایرانی در غربت , سیاست , اجتماع , بلاگ کدوم

وبلاگ ارسالی اجتماعی سیاسی
نوشتار زیر دلنوشته نوروزی دکتر شهرام ایرانبومی وکیل برجسته ایرانی آلمانی مدافع حقوق مهاجرین میباشد که در سال ۲۰۱۹ دولت ترامپ به وی اجازه حضور در مراسم تدفین فرزند دانشجوی ۲۰ ساله خود در آمریکا را نداد علیرغم اینکه وی در گذشته ویزای دراز مدت تجاری مسافرتی آمریکا را داشته است و ۴۰ سال است که در آلمان زندگی میکند. سؤال اینست که چرا مذاکرات برجام علاوه بر مذاکرات سیاسی تجاری بین دولتها، جایی برای فشار بر آمریکا برای برخورد بهتر با متولدین ایران در زمینه ویزای سفر به آمریکا مانند این پدر ایرانی سوگوار و یا دانشجویان و پدر مادرهای دانشجویان ایرانی نمیباشد؟ چرا باید با متولدین ایران که هیچ یک در عملیات تروریستی داخل آمریکا نقشی نداشته اند اینگونه برخورد شود در حالیکه متولدین کشورهایی که بارها در داخل خاک آمریکا در عملیات تروریستی بزرگ نقش داشته اند به راحتی ویزا میگیرند؟

دکتر دکتر ایرانبومی:

یک دوست آمریکای دستش را روی شانه هایم گذشت وبا صدای گرم و آرامی به من گفت: آیا ایرادی نداره یک سوال شخصی از تو بپرسم. جواب دادم: بپرس! پرسید, نوروز تو را یاد چی میاندازد؟

به او قول دادم که جوابش را بنویسم. این نوشته جواب دوست آمریکایی من است که پس از فوت پسرم در برابر بی‌عدالتی که نسبت به یک پدرداغ‌دیده ایرانی دولت مستطاب آمریکا روا داشت وبا شقاوت و بیرحمی و با زیر پا گذاشتن حقوق بشراجازه نداد که زیر تابوت فرزندم را بگیرم و او را به منزل ابدی خود مشایعت کنم، مینویسم.

نوروزیعنی مبارزه برای حق خاک سپاری فرزند؛ نوروز یعنی مبارزه با حکومت بی‌عدالت؛

نوروز یعنی رسالت، عبادت، انسانیت؛ نوروز یعنی مبارزه با رذالت، شرارت، حقارت؛

مبارزه برای آزادی، برابری، برادری؛

نوروز یعنی شجاعت، رشادت، جسارت؛ نوروز یعنی حرمت به عدالت و انسانیت؛

نوروز یعنی مبارزه پدر برای پسر؛ مبارزه کاوه در برابر ضحاک.

ای پسرم، نوروز، هیچگاه با تو وداع نمی‌کنم چون تو همیشه با منی, ازنظرم نمی‌روی،

ای پسرم، نوروز، همیشه در قلب منی, نور صفای عشق تو, از دل من نمی‌رود,

مهر تو جاودانه شد، عطر بهار و گلشنی، خاطره‌های زندگی، خاطره های کاوه ها

با تو و بانماد تو, نمی‌گذرد ز دیده‌ام،

ای پسرم، ای نوروز, لحظه‌به‌لحظه با منی، مهر پسر در این جهان، نوروز است, تو نو روز منی

چند روز پیش جشن نوروز درسالن مرکزی شهر فرانکفورت بود. در این مکان در سال ۲۰۱۳ اولین بار ایرمان راد ایرانبومی سفره هفت سین را درست کرده بود.

از بچگی او آرزو داشت که مراسم نوروز در سر تا سر دنیا که یک جشن برای احترام به انسانها و فرهنگها میباشد, نه فقط در فلات ایران زمین, بلکه در سر تا سر جهان جشن گرفته شود .

حالا ایرمان راد برومند و مدافع حقوق بشر در بین ما نیست. زمان و مکان قدرت خود را در برابر او از دست داده اند. اوبه خانه ابدی خود رسیده. جایکه در آنجا نه درد است و نه غم.

نتیجه سالها فعالیتهای اودر کنار خیلی دیگر از انسان دوستان جهانی شدن نوروز است. او که در یونسکو در پاریس و درسازمان ملل در ژنو, درپارلمان اروپا در بروکسل و اشتراسبورگ برای جهانی شدن جشن ملتها یعنی نوروزفعال بود, دیگر خودش در جشن نوروزی درسالن مرکزی فرانکفورت نیست. جایش خالی است. شادی نوروزرا خیلی او دوست داشت و نوروز با نام او این شده.

متاسفانه دولت مسطتاب آمریکا اجازه خاکسپاری به پدر سوگوار ایرانی را ندادند. پسری که حق داشت برای فعالیت های جهانی او برای صلح و نزدیکی ملل دنیا حداقل پدرش در زمان آخرین وداع و خاکسپاری در کنار او باشد.

نوروزبرای ما یعنی دوست داشتن و دوری از پلیدی و پوچی, یعنی پاکی, نیکی و این شقاوت و بی رحمی که دولت آمریکا ضحاک وار انجام داده همانند جنایت بر علیه بشریت غیر قابل قبول تمام انسانها می‌باشد.

حق خاکسپاری فرزند یکی از حداقل‌های حقوق بشر است که با رعایت نکردن این اصل انسانی، کرامت شخص متوفی خدشه‌دار میشود.

-- دکتر دکتر ایرانبومی

مرتبط با آلمان: