ضربو شتم همسر و خواهر شهید و معاون سابق وزیر به همراه پسرانش در راهپیمایی ۲۲بهمن
در پی نامه سرگشاده همسر مهدی کروبی به آیت الله خامنه ای در باره ضرب و شتم فرزندش علی کروبی در تظاهرات ۲۲ بهمن، دیروز هم خانم اشرف بروجردی معاون وزیر کشور کابینه آقای خاتمی که هم همسرش و هم برادرش از شهدای انقلاب میباشند در گفتگو با «پارلماننیوز» از ضرب و شتم خود و دو پسرش در راهپیمایی ۲۲ بهمن خبر داد و گفت: "دستمزد ما از نظام و انقلابی که برای آن همه چیز خود از جمله همسر و برادر خود را تقدیم آن کردیم و سختیهای فراوان کشیدیم، ضرب و شتم در راهپیمایی ۲۲ بهمن نبود."
وی گفت: "طبق سنت ۳۰ سال گذشته، من و دو پسرم از خیابان آزادی وارد جمعیت شده تا در راهپیمایی ۲۲ بهمن شرکت کنیم. هنوز ۵ دقیقه از حضور ما در جمعیت نگذشته بود بدون آنکه حرکت خاصی کرده باشیم و در حالیکه شعارهای هماهنگ با بلندگو را تکرار میکردیم، ۳-۴ نفر به ما حمله کرده و سیلی محکم بر گوش یکی از پسرهایم زدند به طوریکه عینکش از صورتش افتاد. زمانیکه اعتراض کردم و گفتم چرا این کار را میکنید و حق ندارید پسر من را بزنید، من و پسرم را با هم بردند و یکی دیگر از پسرهایم را از ما جدا کردند. سپس ما را به داخل اتوبوسی بردند که جمعیت زیادی مثل ما را داخل آن بازداشت نگه داشته بودند. هیچ یک از افرادی که داخل اتوبوس بازداشت بودند علت دستگیری خود را نمیدانستند و این درحالی بود که با بدترین الفاظ و با بینزاکتی تمام به آن جمع توهین و هتاکی میشد... پسر دوم من را بدون انکه هیچ نماد سبزی داشته باشد و یا اعتراض و شعاری داده باشد به یک کوچه بنبست برده و چهار نفری او را کتک زده بودند. .. پسران من فرزندان شهید هستند، پدر آنها از شهدای هفتم تیر است و خودشان از متدینترین و مذهبیترین فرزندان انقلاب هستند، چگونه این رفتار با آنها قابل توجیه است؟ .. سئوال اصلی من این است که چرا این افراد که نام خودسر یا لباس شخصی و یا هر نام دیگری دارند میتوانند آزادانه به مردم حمله کرده کتک بزنند اهانت کنند و بگویند حق داریم؟این حق را چه کسی در جامعه اسلامی به آنها داده است؟... هنوز آثارجراحت بر روی بدن پسر من هست و هر کس بخواهد میتواند از این ضرب و شتم مطمئن شود.. آیا هنوز زمان آن نرسیده که این افراد خودسر کنترل شوند؟چه کسی قرار است اینها را کنترل کند؟آیا امنیتی که شعار آن را میدهند در جهان تک است و همتا ندارد،این است؟
چند روز پیش هم سیده مهرانگیز میر که مادر سه شهید اکبر، سعید و مسعود پناهی و مادر همسر علی کروبی می باشد در نامه ای به آیت الله خامنه ای نوشت: "بلای انتخابات ریاست جمهوری دهم مثل صاعقه بر سرمان نازل شد و خرمن زحمات ۳۰ ساله ملت ایران را به یکباره به آتش کشید. آنچنان که هیچ حرمتی برای هیچ کس و هیچ چیز باقی نماند و ثمره همه عشق، ایثار و اخلاص شهدا تبدیل شد به دستگیری یاران انقلاب و فرزندان مردم و کتک زدن بی رحمانه و اهانت های کم نظیر به دختران و پسران این کشور. خانواده شهید پناهی نیز از این همه وقاحت و سرکشی نیز بی نصیب نماند و همچون دوران دفاع مقدس که هزینه داده، اینبار نیز در کنار ملت هزینه داده است. دامادم علی کروبی در مسجد که کانون عشق و شهادت بود، مورد ضرب و شتم بی رحمانه اوباش هائی که این روزها لباس مقدس بسیج را به سرقت برده اند واقع شد و رکیک ترین فحش ها و اهانت ها به دخترم خواهر ۳ شهید توسط آن اوباش ها وارد شد... مشکل من فقط علی کروبی نیست بلکه مجموعه جوانهای بی گناه است که فقط بخاطر اعتراض از پایمال شدن حقشان تا سرحد مرگ کتک می خورند و بعضی از آنان هم زیر شکنجه جان می دهند. مشکل من خانواده هایی هستند که ماه ها از فرزندان و عزیزانشان بی خبرند و نمی دادند از این ظلم به کجا شکایت ببرند... من درد مادری که در فراق فرزندش چند ماه است می سوزد را می فهمم، من درد و رنج مادری که جوانش بی رحمانه زیر لاستیک ماشین نیروی انتظامی له می شود و بجای دلجوئی اوباش نامیده می شود را درک می کنم. من درد مادرانی که از گوشه و کنار می شنوند که چگونه جوانانشان را شکنجه می کنند حس می کنم و با گریه و ضجه آنان گریه می کنم و از قادر متعال برای آنان طلب صبر می کنم. ... رهبر عزیز، این روزها شلاق، قمه و … را به دست جوان های بیست و سه چهار ساله ایی داده اند که نه امام، نه انقلاب و نه جنگ را دیده اند و آنچنان وقیحانه به کسانی که بیشتر از سنشان سابقه مبارزاتی دارند، بنام شما اهانت و حمله می کنند...."
