تشابهات و فرقهای ریاست جمهوری ایران و آمریکا

همانگونه که مردم و فرهنگ آمریکایی با ایرانی فرقهایی دارند (که قبلاً بعضیشان درج شد) روسای جمهوری دو کشور هم فرقها و شباهتهایی دارند. اول شباهتها (سوای از مسلمان زاده بودن هر دو رئیس جمهور):
- صعود از اقشار پایین جامعه: بر خلاف بسیاری از رییس جمهورهای دنیا، هم آقای اوباما و هم آقای احمدی نژاد از اقشار فقیر و کم درآمد اجتماعشان به ریاست جمهوری صعود کرده اند.
- تکیه بر اقشار مستضعف و عوام: هردو رییس جمهور در سخنانشان و سیاستهایشان مخاطب اصلی شان اقشار متوسط و فقیر اجتماع میباشد.
- بی باکی سیاسی: نمیتوان انکار کرد که اوباما و احمدی نژاد از لحاظ سیاسی بی باک هستند و هدفشان تغییرات بزرگ (چه مفید چه مضر) می باشد.
علیرغم تشابهات، این دو رئیس جمهور در "شیوه، استراژی و تفکرات" (ایدئولوژی) خود شاید متضاد ترین افراد در دنیا باشند:
- استراژی "اتحاد آفرینی" و تکیه بر "مشترکات": آقای اوباما به اذعان تمام شخصیتهای جهان بیشتر از اینکه یک سیاستمدار باشد یک "رهبر حکیم" بوده که مانند گاندی، نلسون ماندلا و بسیاری از رهبران اسطوره ای دنیا بجای "اختلاف اندازی"، فرافکنی سیاسی، لجبازی یا انتقامجویی، مردم و سیاسیون را برای رسیدن به اهداف مشترکشان "متحد" میکند. نتیجه انتخابات آمریکا نشان داد که علیرغم دروغ پراکنی راست گراها و نظامی گراها و خرج ملیاردها دلار در تبلیغات و شایعه پراکنی علیه اوباما، و حتی سعی در تقلب، اکثریت مردم سفید و سیاه، پولدار و فقیر، دمکرات و جمهوریخواه، زن و مرد به آقای اوباما رای دادند.
- آرامش و "جنجال نیافریدن" منحصر بفرد اوباما: مطبوعات آقای اوباما را (No Drama Obama) یا مرد بی جنجال (و خسته کننده) میخوانند چرا که بر خلاف سیاستمداران دیگر که آب را گل آلود میکنند یا دچار لجبازی ها و افتضاح میشوند، آقای اوباما با حفظ آرامش در تصمیمات مهم، و ایجاد صلح بین گروهها و در بین مطبوعات، انرژی خود، دولت، مردم و رسانه ها را صرف حل مسائل اساسی کشور میکند. روانشناسان "جنجال آفرینی" و "جلب توجه" زیاد را نشانه اعتماد به نفس کم یک سیاستمدار میدانند.
- استفاده از منتقدین در دولت: آقای اوباما در کابینه خود چاپلوسان و همفکران را پاداش نمیدهد و اولین رییس جمهور آمریکا میباشد که ۳ وزیر وی (وزرای جنگ، امنیت ملی و حمل و نقل) از حزب مخالف (جمهوریخواه) میباشند.
_ استفاده از نخبگان در دولت: اعضای کابینه و مسئولین دولت اوباما بالاترین تحصیلات و تجربه کاری را در بین دولتهای قرن گذشته آمریکا دارند. برای مثال وزیر انرژی اوباما آقای استیون چو برنده جایزه نوبل در فیزیک میباشد و یا آقای هولدر دادستان کل آمریکا فرزند مهاجرین از باربادوس بوده که به مدرسه نوابغ در نیویورک راه پیدا کرده و در دانشگاه کلمبیا در عین تحصیل برای دکترای وکالت، کاپیتان تیم بسکتبال دانشگاه هم بوده است. وی به عنوان وکیل عالی رتبه و قاضی سالها سابقه مبارزه با فساد مالی، تبعیض نژادی، و پایمال کردن آزادیهای فردی را دارد.
- مخالفت با شکنجه و استفاده از زور توسط نیروی امنیتی آمریکا علیه خارجیها: اگرچه حکومت آمریکا همچنان نظامی گرا میباشد و هزینه زیادی خرج ارتشش میکند، از اولین فرمانهای اجرایی که آقای اوباما پس از ورود به کاخ سفید داد بستن زندان گوانتانامو و توقف بازجویی های خشن و شکنجه زندانیان "خارجی" متهم به حملات تروریستی علیه آمریکا بود. (البته دولت ایران هم معمولاً رفتارش با اتباع خارجی در زندان بد نیست چنانکه در برخورد با اسرای عراقی یا دستگیری های اخیر انگلیسی ها و فرانسوی ها دیدیم اما متاسفانه به اذعان نمایندگان مجلس ایران برخورد سیستم امنیتی ایران با اتباع ایرانی فاجعه انگیز است).
- مخالفت با محدودیت آزادیهای فردی مردم آمریکا: آقای اوباما بر خلاف راستگرایان دستور داد تا استراق سمع مکالمات مردم آمریکا و جاسوسی از مردم آمریکا متوقف شود. همچنین اخیراً رئیس جمهور آمریکا شخصاً از عملکرد پلیس شهر بوستون آمریکا به علت برخورد بد با یک استاد دانشگاه انتقاد شدید کرد.
- عدم تحمل افراد سوال برانگیز و نامطمئن در کابینه: آقای اوباما تا حال چند کاندیدای مقامات کلیدی را بواسطه سوال برانگیز بودن آنها حذف کرده (از جمله آقای دشل سناتور قوی دمکرات که روابط نزدیکی با شرکتهای بیمه داشت و آقای ریچاردسون فرد قوی دیگر حزب دمکرات بواسطه سوال برانگیز بودن روابط مالی وی با شرکتها و بازاریها)
- فروتنی و به رخ نکشیدن اعتقادات مذهبی و اخلاقی: اگرچه نظرپردازان و رسانه ها آقای باراک حسین اوباما را از درستکارترین و با اخلاقترین روسای جمهوری آمریکا میدانند، خود آقای اوباما که ظاهراً بعضی اصول فروتنی و معنویت مذهب پدری اش اسلام را هم رعایت میکند، هیچوقت اعتقادات مذهبی و اخلاقی اش را به رخ کسی نمیکشد و معتقد است بیشتر در "عمل" باید به مذهب و اخلاق پایبند بود تا در "حرف." این بر خلاف جورج بوش و راستگرایان آمریکا میباشد که علیرغم فساد همیشه با طرح قداست و مذهب، مردم مذهبی ساده لوح و رهبران مذهبی را به بازی میگرفتند.
چندی پیش محبوبیت و مقبولیت رهبران جهان را در نظر سنجی "مردم جهان" لیست کردیم. با رجوع به آن رتبه بندی میتوانید جایگاه دو رئیس جمهور ایران و آمریکا را ببینید و علت آن اختلاف را در نوشتار امروز.
شما هم اگر میخواهید سازنده باشید و مثبت، لینک این نوشتار را برای ۵ نفر بفرستید.