جملات آخر خلبان انتحاری: وقتی امید برای اصلاح نیست خشونت تنها راه احقاق حق ملتها از دولتهاست

در آمریکا ۲ اصل مهم قانون اساسی آزادی بیان (و انتقاد) و آزادی مردم برای مسلح شدن میباشد که هر دو برای جلوگیری از فساد و زورگویی دولتها پیش بینی شده بودند. اما گاهی آمریکایی های معترض به سیستم از مسلح شدن فرارفته و دست به حملات انتحاری میزنند نظیر فردی که دیروز با هواپیمای تک موتوره به ساختمان اداره مالیات دولتی ایالت تگزاس آمریکا در شهر آستین تگزاس کوبید و منجر به مرگ خود و ۱ نفر دیگر و جراحت ۱۳ نفر شد. این فرد مهندس کامپیوتر جوزف استک ۵۴ ساله بود که به قول دوستانش فردی "عشقی" بود که در باند موسیقی از نوع تگزاسی عضو بود. مردم و همسر قبلی وی را فردی آرام میخواندند و ظاهراً فردی بسیار هوشمند بوده که خلبان هم بوده است. وی به سیستم مالیاتی آمریکا و زورگویی دولتها اعتراض داشت.

وی قبل از اقدام انتحاری خود یادداشتی (پیام سرگشاده ای به مردم) را روی سایت شرکتش گذاشت که بلافاصله پس از حادثه مطابق معمول و برای جلوگیری از پخش پیام فرد انتحاری، به دستور دولت از روی سایت برداشته شد ولی متن آن را در سایت دیگری پیدا کردیم و ترجمه (تقریبی) گوشه ای از آن به فارسی در زیر درج شده است:

جوزف استک

"اگر این را میخوانید، حتماً میپرسید چرا این (حادثه) باید اتقاق می افتاد؟ واقعیت اینست که دلایلش پیچیده است ... گاهی شکسته شده را دیگر نمیتوان وصله کرد ... وقتی چاره ای برایتان نمی ماند نیاز به اقدامات از روی ناچاری میباشد. ... از کودکی به ما به دروغ آموختند قوانین و دولت برای برقراری عدالتند .. به جرات میگویم تا به حال هیچ دولتمردی ندیدم که اصلاً برای ما مردم معمولی اهمیتی قائل باشد ... سیاستمداران دزد و ریاکار در ظاهر برای تامین بیمه درمانی و یا کمک به کارگران صحبت میکنند ولی در واقع ککشان هم نمی گزد که هزاران نفر هر سال توسط همین سیستم بهداشتی و درمانی ناقص شده و یا میمیرند ... سیستم مالیاتی که به کلیساها و مفت خوران مذهبی انواع ارفاقها را میکند ولی تا قطره آخر کارگر و کارمند را می دوشد ... در سال ۱۹۸۶ مدیران یک شرکت فاسد (آرتور اندرسون) و یک نماینده فاسد مجلس (موینهان) قانون مالیاتی را تصویب کردند که کاملاً به من و سایر مهندسین و کارگران قراردادی اجحاف میکرد .. ما سالها با نامه نگاری و اعتراض سعی در تغییر این قانون داشتیم ولی فایده ای نداشت ... سالهاست که در حیرتم چرا مانند گذشته افراد بیشتری برای احقاق حق و آزادی خود (از حکومتهای فاسد) حاضر به جانفشانی نیستند؟ من اولین و آخرین فدایی آزادی نیستم ولی اگر نمی رفتم مطمئن بودم چیزی عوض نخواهد شد .. امیدوارم تعداد زیادی در این راه بیایند تا جایی که دولت دیگر نتواند فداکاری ها را پنهان کند ... اگر هم پس از حمله (من) به مرکز مهمشان بیشتر بر مردم سخت گیری کرده و جو نظامی بیشتری حاکم کنند خوب است چون شاید مردم بیشتری سرانجام بیدار شوند و متوجه شوند که متاسفانه خشونت نه تنها راه حلی (برای احقاق حق و آزادی مردم از دولت) میباشد بلکه تنها راه حل میباشد... میگویند دیوانگی یعنی انجام مکرر یک عمل و توقع اینکه بار دیگر نتیجه بهتر شده و فرق کند. من دیگر نمی خواهم دیوانه باشم (و با رعایت مکرر قوانین امید به اصلاح دولت داشته باشم)... آقای مسئول مالیات در دولت آماده باش.. این بار به جای پول و آزادی ام جانم را برایتان آورده ام .... میگویند در سیستم کمونیستی هرکس به انداره توانایی اش کار میکند و به اندازه نیازش بهره میبرد. در سیستم بازار آزاد هرکس به اندازه ساده لوح بودنش ازش کار (کولی) میکشند و به اندازه طمع افراد به آنها پاداش میدهند... جوزف استک - متولد ۱۹۵۶ مرگ ۲۰۱۰)

(یادآوری) قبلاً در نوشتاری در باره اعمال انتحاری (خوکشی) ذکر شده بود که تفاوت عمده خودکشی های نوع ایرانی و غربی در اینست که خودکشی نوع ایرانی بیشتر بواسطه "احساس ضعف و ناامیدی" از نوع "مونث" بوده و بیشتر منجر به "خودزنی" می شود چون فرد بیشتر احساس قربانی بودن و ناامیدی میکند. خودکشی نوع غربی، نظیر همین حمله با هواپیما به ساختمان دولتی و یا تیراندازی اخیر در پادگان بزرگ آمریکا، معمولاً همراه با ضرر زدن به "دیگران" و مقصرین مشکلات میباشد چون از نوع "مذکر" میباشد و فرد خاطی سعی میکند تا همراه خود "عاملین" بدبختی خود را هم نابود کند و لذا خودکشی نوع "مذکر" نوعی انتقام جویی به حساب میآید ولی خودکشی نوع مونث رایج در ایران نوعی "خودزنی" و "ننه من قریبم" و "جلب توجه کردن" است.