بحث و اختلاف نظر در باره سیاسی بودن کنسرتهای بنیامین در آمریکا (همراه ویدئو)
(خبر و تحلیل) پس از جنجال در رسانه های تلویزیونی ماهواره ای ایرانی بر سر پشت پرده سیاسی مراسم ترحیم خواننده مرحوم جهان قشقایی، این روزها جنجال جدیدی در تلویزیونهای ایرانی و صفحات فیس بوک متعلق به ایرانیان در پی آغاز تور آمریکایی بنیامین بهادری خواننده پاپ مقیم ایران به راه افتاده است. گفته میشود شنبه شب در لس آنجلس، علیرغم تحریم گروهی از ایرانیان و عدم تبلیغ در تلویزیونهای ماهواره ای ایرانی، بیشتر از ۶ هزار نفر در کنسرت شاد بنیامین حضور پیدا کردند (ویدئوی ضمیمه) و بسیاری هم رقصیدند و پایکوبی کردند.
سالهاست که بواسطه سیاستهای دولتی و جو داخل ایران، خوانندگان موسیقی پاپ ایرانی مقیم خارج از ایران از برگزاری کنسرت در ایران و خوانندگان پاپ داخلی از کنسرت گزاری در خارج از ایران محروم بوده اند لذا هر دو گروه درآمد محدودی داشته اند. چند سال پیش که گوگوش برای اولین بار توانست از ایران خارج شود و کنسرت بگذارد دهها هزار ایرانی مقیم آمزیکا و کانادا از او استقبال کردند و سالنهای ۲۰۰۰۰ نفره هم پر شدند. اما گوگوش که در ایران اجازه خواندن پیدا نکرده بود از همسرش که همراه وی بود جدا شده و هرگز به ایران بازنگشت.
در داخل ایران موسیقی پاپ خارج از ایران را گاهی با تمسخر و تحقیر موسیقی "لس آنجلسی" می نامند. خوانندگانی نظیر ابی، داریوش، اندی، شهرام شب پره و ... به مراتب برای مناسبتهایی نظیر عید و غیره به اروپا، کشورهای اطراف ایران و حتی مالزی و استرالیا مسافرت میکنند و گاه در دبی سالنهای ۱۲۰۰۰ نفره و یا میهمانی های کوچک ویژه (بلیط ۷۰۰ دلار) را هم پر میکنند. امسال تعداد کنسرتهای پاپ ایرانی در کشورهای اطراف ایران (آذربایجان، ارمنستان، دبی، کردستان، ترکیه و ....) رکورد سالهای دیگر را شکست (در نوشتاری رابطه این رکورد با سیاست مطرح شد.)
اگرچه سالهاست گروههای موسیقی سنتی نظیر گروه دستان و خوانندگان محبوبی نظیر استاد محمدرضا شجریان در کنسرتهای خارج از ایران شرکت میکنند و مورد استقبال مردم قرار میگیرند (و هم اکنون هم تور استرالیا و بعد تور آمریکا و کانادا را طی میکنند)، اما تا این اواخر کمتر خواننده موسیقی پاپ ایرانی در خارج از کشور کنسرت داشت تا اینکه احسان خواجه امیری چندی پیش در کانادا حاضر شد و بنیامین هم در لندن و اکنون هم تور کنسرتهای بنیامین در آمریکا آغاز شده است. اما برگزاری این کنسرتها جنجال بسیاری را در پی داشته است. گوشه هایی از صحبتها و منطق موافقین و مخالفین این کنسرتها را در زیر آورده ایم تا شما خود قضاوت کنید:
- مخالفین کنسرت بنیامین که در فیس بوک هم تقاضای تحریم این کنسرتها را کرده اند معتقدند اجازه رسمی دولت ایران به بنیامین برای شرکت در تور آمریکا برای تحریف افکار عمومی از جنبش "سبز" مردم ایران در آستانه سالگرد انتخابات میباشد، و برای ساختن وجهه خوب، فرهنگدوستانه و جواندوستانه برای دولت احمدی نژاد.
- موافقین کنسرتهای بنیامین اشاره میکنند که حمایت جوانان از موسیقی پاپ و شاد ایرانی در خارج از ایران هیچ حمایتی از دولت ایران نبوده و ربطی به سیاست ندارد و در واقع دولت ایران با اکراه نظاره گر برگزاری این کنسرتها و استقبال و اتحاد ایرانیان خارج از ایران میباشد چرا که اکثر این ایرانیان همانگونه که با رای ۸۰ درصدی (خارج از کشور) به موسوی ثابت کردند خواهان تغییرات و مخالف احمدی نژاد میباشند.
- مخالفین کنسرت بنیامین همزمانی تقریبی تور بنیامین با تور کنسرت استاد شجریان به آمریکا را علت دیگری میدانند برای خنثی و خلوت کردن کنسرتهای استاد شجریان و گروه شهناز چرا که استاد شجریان با موضع گیریهای اخیر خود در حمایت از جنبش "سبز" و با خواندن ترانه سیاسی "مرغ سحر" در کنسرتهای خود خشم دولت ایران را برانگیخته است. کنسرت شنبه شب بنیامین هم در لس آنجلس که گفته میشود ۶۰۰۰ نفر را به خود جلب کرد همزمان با کنسرت اندی و کوروس در شمال کالیفرنیا بود. در روز ۲۳ ماه می هم به صورت بی سابقه ای در شهر واشنگتن در یک شب کنسرت بنیامین با کنسرت استاد شجریان همزمان شده است. اگرچه مخاطبان این دو کنسرت تا حدی متفاوت میباشند اما پر کردن دو سالن چند هزار نفره در شهری که جمعیت ایرانیان در آن محدود میباشد کار آسانی نخواهد بود.
- همچنین گفته میشود برگزار کنندگان کنسرت و مدیر آن (که مدیر گروه آریان هم میباشد) به دولت و نیروهای اطلاعاتی ایران تعهد داده اند تا تبلیغات کنسرت را فقط در رسانه های خاص و غیر سیاسی (نظیر رادیوجوان) مورد تایید دولت ایران پخش کرده و از هرگونه شعار و حرکت سیاسی بنیامین و مردم جلوگیری کنند (نظیر آنچه افشین انجام داد و یا ویدئوی جدید نوید و امید انجام داده اند). گروهی هم حتی گفتند که از فروش مشروبات الکلی جلوگیری میشود.
- در کنسرت شنبه شب بنیامین در لس آنجلس ظاهراً این مطلب صحت نداشته و صف مشروبات الکلی از همیشه هم طولانی تر بوده است! (نوشتار علمی در باره الکل اینجا)
- موافقین کنسرت بنیامین معتقدند که وقتی مردم داخل ایران تصاویر رقص و پایکوبی و آزادی مردم در کنسرتهای بنیامین در خارج را ببینند این امر نه تنها به اهداف دولت ایران کمک نکرده بلکه عطش آزادی و پیوستن ایرانیان داخل به جامعه بازتر خارج از ایران را بیشتر میکند.
این بحثها و جدلها احتمالاً ادامه خواهند داشت چرا که گفته میشود دولت ایران قصد دارد تا به صورت محدود به خوانندگانی با سبک "سنگین" نظیر حبیب (خواننده مقیم لس آنجلس که چندی است در ایران میباشد، علیرغم گرایشهای سیاسی گذشته سلطنت طلبانه وی) اجازه کنسرت در ایران بدهد.
به هرحال واقعیت غیرقابل انکار آزادی بیشتر حضار در کنسرتهای خارج از کشور میباشد و اینکه دولت و مسئولین ایران نمی توانند کنترل زیادی روی شرایط این کنسرتها داشته باشند. یکی از آشنایان که در کنسرت موسیقی پاپ "در داخل ایران" شرکت کرده بود می گفت هروقت ترانه و آهنگ شاد میشد، مردم ناخودآگاه شروع به حرکت بدن در صندلی خود میکردند و نیروهای ارشاد و انتظامی حاضر در سالن با ترکه به سر آنها میزدند تا جنب نخورند و حالت رقص و پایکوبی نگیرند. این فرد حضور در کنسرت "پاپ" در ایران را شکنجه ای بیش نمی داند چرا که نوع ترانه های پاپ محرک و شادی آور بوده و ایرانیان هم همیشه اهل رقص و پایکوبی اند و کنترل احساسات طبیعی مردم لذت شرکت در اینگونه کنسرتها در ایران را از بین میبرد.
شاید بزرگترین مشکل کنسرتهای داخل ایران نه کنترل مردم بلکه کنترل هنرمند باشد. هنرمند واقعی در ذات خود خلاق میباشد و برای نمایش کامل این خلاقیت نیاز به آزادی عمل، سخن و تفکر دارد. شرایط بسته، امنیتی و کنترل شده (اختناق) بیشتر از اینکه به مردم عادی و هوادران که دوست دارند برقصند و یا بعضی هایشان مشروب بخورند فشار آورد، به روحیه لطیف و خلاق هنرمند و کارآیی او لطمه میزند (نوشته مرتبط در باره مشکلات کنسرت همایون شجریان در ایران)
