گلشیفته به لو فیگارو: کشور من لبریز از تناقض است

۱۲ فوریه ۲۰۱۳

یک ایرانی در غربت , فرهنگ و هنر , سینما و سرگرمی

گلشیفته فراهانی اخیرا" مصاحبه ای با روزنامه لو فیگارو انجام داده که شرح آن در ضمیمه آن روزنامه بنام مادام، که موضوعات مورد علاقه خانمها (مٔد و حقوق فمینیستی) را پوشش می دهد، چاپ شده است. او می‌گوید که چون بازیگری اش در فیلم "مجموعه دروغها" Body of Lies به کارگردانی ریدلی اسکات به مذاق مسئولین فرهنگی در ایران خوش نیامده بود، از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به دلیل عدم رعایت حجاب و بازی در یک فیلم امریکایی محکوم و ممنوع الخروج شد. اما توانست با بهره گیری از ضعف سیستم مرزبانی، از کشور خارج شد تا خود را به یک تست بازیگری برای فیلمی در لندن برساند.

گلشیفته فراهانی

گلشیفته در سال ۱۹۸۳ و در بحبوحه جنگ ایران و عراق در یک خانواده روشنفکر به دنیا آمد. پدرش در لحظه تولد وی به دلیل آنکه تحت تعقیب مأموران اطلاعات بود، در کنار وی و مادرش حضور نداشت. گلشیفته می گوید: پدرم ابتدا از مخالفین شاه بود و پس از انقلاب به مخالفین آیت‌الله خمینی پیوست. پدر گلشیفته، بازیگر و کارگردان است. مادرش نیز در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه استراسبورگ تحصیل کرده و یک نقاش است. آن دو در سال ۱۹۷۸ از ایران خارج شدند اما بلافاصله پس از سقوط رژیم شاه به ایران بازگشتند تا طعم آزادی را بچشند. اما شرایط در مدت کوتاهی تغییر کرد و آنها مجبور به کنار آمدن با شرایط جدید شدند. گلشیفته می گوید: یاد گرفته بودیم که در بیرون خانه عبادت کنیم و حرفی از موسیقی و مشروب نزنیم اما داخل خانه آزادانه با برادرهایم پارتی های زیادی می گرفتیم. اگر هم سر و کله پلیس پیدا می شد، باید بین شلاق و جریمه نقدی یکی را انتخاب می کردیم که معمولا" پرداخت جریمه را بر می گزیدیم.

گلشیفته فراهانی

او در مصاحبه اخیرش به تناقص ها و عدم شفافیتهای موجود در زنگی روزمره ایرانیان پرداخته است. وی می گوید: برای خانمها شنا بدون لباس کامل ممنوع است، اما کافیست با لباس وارد شوید و زیر آب لباس خود را درآورید! من خودم بارها از این روش استفاده کرده ام. فقط باید یکنفر باشد که هنگام خروج لباس خشک به آدم بدهد. یا مثلا" در مورد حجاب، فقط کافیست یک روسری سرتان کنید، حالا اگر روسری کل موهای سرتان را نمی پوشاند یا گاهی از سرتان می افتد، اشکالی ندارد! برای افرادی که به حجاب اعتقاد ندارند، این فقط یکجور لباس فرم است. البته می دانم که درک این مسئله کمی سخت است چرا که کشور من مملو از تناقض است. دولت ایران گاهی بودجه یک فیلم را فراهم می کند اما در آخرین لحظه، جلوی نمایش آن را می گیرد! من می توانستم در ایران بمانم اما دیگر مجاز نبودم که به روشی که مایلم کار کنم. وقتی حکومت هنرپیشه زن را مجبور به پوشاندن موها و بدنش می کند، بنظرم باید رفت.

گلشیفته در شوهای لباس گوچی و ولنتینو بعنوان مدل ظاهر شده است. مرجان ساتراپی، کارگردان فیلم "جوجه با آلو" که گلشیفته هم در آن بازی کرده است، می گوید: "گلشیفته یک ستاره است. او در واقع الیزابت تایلور ایران است." گلشیفته می گوید بعضی وقت ها یک عمل ساده در زندگی تبدیل به مبارزه سیاسی می شود. برداشتن حجاب در ایران یک عمل جدی و سیاسی است. او می گوید در زندگی واقعی بسیار ساده لباس می پوشد.

گلشیفته فراهانی در ادامه می گوید که تبعید همانند یک سیاهچاله است. آدم همه چیز را یکباره از دست می دهد، مانند یک مرگ کوچک. وی در حالیکه چمدان پر از وسایلش را به دنبال می کشد، با قیافه ای کاملا" مصمم می گوید که من همچنان یک کوچ نشینم و مداوما" از محلی به محل دیگر کوچ می کنم، فقط بجای چادر در خانه های شیک مستقر می شوم. او در پاریس با دوستش ژان کلود کریر، فیلمنامه نویس "سنگ صبور" ساخته عتیق رحیمی، زندگی می کند. وی اخیرا" برای بازی در فیلمی به کردستان عراق رفته بود و پس از آن به رم و بزودی به لس آنجلس می رود تا در یک تئاتر به ایفای نقش بپردازد. او در پایان می گوید: تبعید جنبه های مثبت هم دارد کما اینکه من خانواده ای از دوستانم در شهرهای مختلف ساخته ام.

گلشیفته همچنین اخیرا در مصاحبه با نشریه "دبلیو" W Magazine گفته بود که هنگام هنرپیشگی خود را مانند یک "گلادیاتور" جنگنده فرض می‌کند که مردم برای تماشای او آماده اند. نشریه "دبلیو" که اختصاص به هنر، مٔد و تفنّن دارد، از نقش آفرینی عالی‌ گلشیفته در فیلم "سنگ صبور" تمجید می‌کند و می‌گوید که "روحیه سرکش و خستگی‌ ناپذیر و جنگنده گلشیفته را میتوان در این فیلم دید چون داستان فیلم با داستان زندگی‌ او شباهتهایی دارد."