بدون تعارف: با محمد محبیان "هم عشقهای خدایی دیده ام و هم خرچنگهای مردابی!"

۱۱ اکتبر ۲۰۱۱

یک ایرانی در غربت , سینما و سرگرمی

محمد محبیان را خیلی ها با نام کوچکش "محمد" و با ترانه "جوونی" (ویدئوی ضمیمه) و برخی به عنوان پسر حبیب محبیان خواننده پیشکسوت و محبوب ایرانی میشناسند. دو سال پیش رفتن محمد پس از پدرش حبیب به ایران در رسانه ها خبرساز بود. محمد که اکنون از ایران به آمریکا بازگشته در مصاحبه "بدون تعارف" خود با سایت (Kodoom.com) در باره خود، پدر و سفر ناگهانی حبیب به ایران، شایعات و .... میگوید:

محمد محبیان

کدوم دات کام (Kodoom.com): از زندگی شخصی و حرفه ای خود برایمان بگویید.

محمد محبیان: ۴ یا ۵ سال از انقلاب گذشته بود و من هم ۳ ساله بودم که از ایران همراه پدرم حبیب و خانواده خارج شدیم. پدرم دیگر اجازه خواندن نداشت و چندین بار هم بازجویی شده بود. گروهی تنگ نظر نیز به او القاب مختلف و متضادی مانند سلطنت پرست، چپی، مذهبی و ... میدادند. پس از اقامت در ترکیه و سپس پناهندگی در ایتالیا وارد آمریکا شدیم. چند مدتی هم آوارگی مان در ایالات مختلف مانند نیویورک و نیومکزیکو ادامه داشت تا سرانجام در سال ۱۹۸۵ به لس آنجلس آمدیم. از کلاس اول تا چهارم در لس آنجلس مدرسه میرفتم و سپس به منطقه (South Bay) نقل مکان کردیم چون پدرم از هوچیگری ها و جو تقلب و ریا در لس آنجلس ناراضی بود. در مدرسه در میان آمریکایی ها بواسطه نام و ملیت ایرانی ام گاه اذیت میشدم ولی همیشه از ایران دفاع میکردم و گاه کتک هم میخوردم.

در همان سالها پدرم حبیب در استودیوی خود و بواسطه علاقه اش به ضبط ترانه های اجتماعی مانند خرچنگهای مردابی و "بزن باران" و ... اقدام کرد که خیلی مورد توجه مردم قرار گرفت.

من مدتها بود که به خوانندگی علاقه داشتم و در سال ۲۰۰۳ سرانجام پس از مدتها اصرار به پدر، وی راضی شد آهنگ و تنظیم ترانه "جوانی" را برایم بنویسد که آلبوم آن را به کمک آقایان امیرقاسمی و مسعود جمالی (قبل از اختلاف و جدایی شان) و شرکت آونگ به بازار دادیم که بسیار مورد استقبال قرار گرفت و حتی در لیست شرکت (Virgin) جزو ۱۵ ترانه محبوب بین المللی زمان خود شد. در پی آن هم چندین کنسرت همراه حبیب طبق قرارداد شرکت کنسرتو (Concerto) گذاشتیم که بسیار مورد استقبال واقع شدیم اما متاسفانه علیرغم فروش خوب آلبومها توسط آونگ و محبوبیت کنسرتها درآمد زیادی کسب نکردیم. اگرچه کنسرتهای اروپا درآمد ساز بودند اما شرکت کنسرتو علیرغم قرارداد کنسرتهای دبی ما را لغو کرد. این ماجرا برای برخی هنرمندان دیگر نیز تکرار شد و ظاهراً تنها "کامران و هومن" بودند که این شرکت از کنسرت دبی آنها پشتیبانی کرد. البته سابقه شرکت کنسرتو و ارتباطات سیاسی و اقتصادی آن و انحلال ناگهانی اش نیز برای خیلی ها مبهم است. هم در ایران و هم در آمریکا از ما در باره این شرکت و مدیران آن آقایان سعید صیام و فردی با نام (مستعار؟) "دیوید والنتینو" میپرسند که من از جزئیات پشت پرده این شرکت و ارتباطات سیاسی شان و علت حمایتشان از کامران و هومن، و یا نقض قرارداد ما و سایرین خبر ندارم.

بعد از آلبوم "جوونی" آلبوم "خودشه" را با حبیب اجرا کردیم که آن هم خیلی موفق بود. ۳ سال پیش هم ترانه جدید "میان بری" را خودمان (این بار بدون شرکت آونگ) به بازار ارائه کردیم. الآن هم کاری زیبا در دست تهیه دارم که حقیقتش بازسازی جدید یکی از کارهای قدیمی حبیب میباشد که خیلی ها را سورپرایز خواهد کرد. اطلاعات بیشتر را هم میتوانید از صفحه فیسبوک من و صفحه حبیب دریافت کنید.

کدوم دات کام (Kodoom.com): از میان شایعات رایج در باره حبیب کدامها غلطند؟ تاثیر حبیب در زندگی ات چه بوده است؟

محمد محبیان: واقعیت اینست که حبیب در تهران بدنیا آمده و نه در رضاییه. مادر و همسر حبیب در تصادف فوت نکردند بلکه مادرش سکته کرد و همسرش در اثر اشتباه آمپول پنیسیلین در بیمارستان فوت کرد. حبیب سرطان ندارد و رفتن به ایرانش بواسطه بیماری نبود اگرچه در ایران ناراحتی قلبی پیدا کرد و تحت درمان قرار گرفت. حبیب بر خلاف نظرات مختلف، متعلق به گروه و فکر خاص سیاسی نیست، اما بسیار وطن پرست و انساندوست و جوانمرد است. همیشه برای موضوعات اجتماعی و انسانی آواز خوانده و شعر گفته و هیچ وقت هم به افراد و عقاید حمله یا توهین نمیکند.

حبیب محبیان

من از پدرم راست گویی و درستی را یاد گرفته ام و میهن پرستی را. اگرچه حبیب شاید فردی لجباز و سرسخت به نظر آید ولی قلبی ساده و مهربان دارد و گاه دیگران از او سو استفاده میکنند. هرچه سنم بیشتر میشود قدر وی را بیشتر میدانم. مخصوصاً پس از سفر به ایران که با فرهنگ ایران هم بیشتر آشنا شدم.

کدوم دات کام (Kodoom.com): هم شخصیت و هم سبک موسیقی حبیب با شما فرق دارد. علتش چیست و تاثیرات شما بر زندگی و موسیقی یکدیگر چه بود؟

محمد محبیان: ترانه های قبل از انقلاب حبیب مانند "مرد تنهای شب" جنبه غمناک داشتند که تا حدی از جو فکری و زندگی حبیب متاثر بودند و غم از دست دادن نزدیکانش (از جمله پدرش که در نوجوانی حبیب به طرز غمناکی کشته شد). البته حبیب تحت تاثیر خوانندگان راک دهه ۶۰ و ۷۰ غربی مانند جیمی هندریکس هم بود و ملودی موسیقی هندی را نیز دوست داشت. در لس آنجلس حبیب ترانه های اجتماعی مانند "خرچنگهای مردابی" را ارائه میدهد که متاثر از مشکل اجتماع ایرانیان با افرادی پست فطرت میباشد چه در داخل و چه خارج ایران (در لس آنجلس). سبک ترانه های مشترک حبیب با من پاپ بود که در معرفی من به مردم موفق شد. ترانه های دیگر حبیب مانند "عشقهای خدایی" (ویدئوی زیر) نیز برای ترویج و توسعه وحدت ملّی میباشند وحدتی که ردپای آن همواره در تاریخ ایران و دفاع از آن در بدترین لحظات تاریخی اش به چشم می خورد. حبیب به خوانندگانی مانند جان لنون نیز علاقه دارد و لذا به موضوعات انسانی روی آورده مانند ترانه های اخیر که بیشتر جنبه انسانی و عارفانه دارند و شامل هر ملیتی هم میتوانند بشوند.

سبک من هم مربوط به جوانان میباشد وریتم شاد دارد. اگرچه در آمریکا بزرگ شدم اما موسیقی و فرهنگ شرقی در من تاثیر زیادی داشته است. در ترکیه تحت تاثیر خوانندگانی نظیر سمین ثنای قرار گرفتم و در دبیرستان از فرهنگ عربی هم تا حدی لذت میبردم چون عربی یاد گرفتم و ترانه های ام کلثوم و یا آوای ترطیل قرآن عبدالباسط را دوست داشتم. صدای اذان را نیز همیشه دوست داشته ام.

کدوم دات کام (Kodoom.com): فرهنگ شرقی و علاقه به اسلام؟ پس داستان آن خانمهای نیمه برهنه و سکسی در ویدئوهای شما چه میباشد؟

محمد محبیان: استفاده از آن خانمها سلیقه تهیه کننده ویدئوی موسیقی و آلبوم یعنی آقای امیرقاسمی و کارکردان کوجی بود. من شخصاً معتقدم از زن و مرد باید در ویدئو و اجتماع به صورت متعادل و غیر ابزاری استفاده شود.

کدوم دات کام (Kodoom.com): در ایران زیباترین و زشت ترین تجربه هایت چه بود؟ عجایبی که دیدی چه بود؟

محمد محبیان: من در مغازه یا بقالی های ایران میدیدم که گاه اگر کسی پول کافی برای خرید نداشت، مغازه دار یا به او اعتماد میکرد و نسیه میداد یا از استفاده خود میگذشت و میبخشید. این خیلی انسانی و زیباست و در کمتر جای دنیا دیده میشود کسی بدون اجبار از سودش گذشت کند. البته گذشت با تعارف فرق میکند. در یک مغازه دیگر دیدم که فروشنده میگفت قابلی ندارد ولی وقتی خریدار کمی تخفیف میخواست داستان به کتک کاری کشید! لذا روی دیگر سکه گذشت و بخشش، تعارف دروغ و اغراق است که زشت است.

از زیبایی های دیگر ایران برای من همان صدای اذان است که آرامش خاصی برای من میآورد و قبل از جراحی قلبم نیز آن را شنیدم و آرام شدم و بی هوش. البته یکی از بدترین تجاربم بعد از عمل جراحی قلبم بود که وقتی به هوش آمدم و هنوز خیلی ضعیف و گیج بودم و نمیتوانستم صحبت کنم یکی از پرستارها دوربین آورده بود و اصرار میکرد همانجا یک دهن آواز بخوانم که او برای دوستان ضبط کند! و یا خیلی ها میخواستند دائم عکس یادگاری بگیرند. این نوعی تجاوز به حریم شخصی و آسایش یک انسان بیمار میباشد که مجبور است تحت مداوا باشد.

یک مشکل هم سیستم پیچیده ایران است که برخی بخشهای سیستم برای انتشار آلبوم جواز دار حبیب مشکل ایجاد می کنند ولی برخی بخشهای دیگر مشکلی ندارند. من علت پیچیدگی را متوجه نمیشوم. هنرمندی برای دلش و مردم کاری ارائه میدهد که فکر میکند زیباست و تاثیر گذار. سیاسی و توطئه انگیز و ... هم نیست.

به هر حال در ایران هم مانند همه جای دیگر جهان هم "عشقهای خدایی" هست و هم "خرچنگ های مردابی." باید فکرهایمان را بازتر و قضاوتهایمان در باره یکدیگر را متعادل تر کنیم.